دفاع مقدس، سرمشق مقاومت مستمر ملي

مثلاً تاريخ انقلاب فرانسه، انقلاب اکتبر روسيه، تاريخ جمهوريت در ترکيه، تاريخ استقلال هند از استعمار انگليس، فروپاشي شوروي و استقلال جمهوريهاي متحد و ... به گزارش آراز آذربايجان،در تاريخ ايران خودمان هم انقلاب مشروطيت و تشکيل مجلس قانونگذاري و محدود کردن اختيارات استبدادي دربار قاجار در دوره معاصر يکي از نقاط روشن پيروزي اراده ملت و حايز اهميت و افتخار است. در پنجاه سال اخير اما، رويداد بي نظير و بي سابقه پيروزي انقلاب اسلامي با حضور همه اقشار عمومي ملت ايران به رهبري امام خميني، بحق از ايام تاريخي و براي همه قابل افتخار است که دست استعمارگران غربي و صهيونيزم جهاني و امپرياليزم آمريکا را از سرنوشت ايران قطع کرد.
دفاع مقدس هشت ساله
يکي از اين رويدادهاي واقعاً بي نظير و حماسه آفرين تاريخ ايران در دوره معاصر، دفاع مقدس وطني ملت ايران به مدت هشت سال است که تمام اقشار ملت ايران در مقابل تجاوز نظامي آمريکا و چند دولت غربي ديگر به خاک ايران و اشغال اراضي کشورمان از مرز عراق و توسط دولت بعثي عراق با فرماندهي صدام حسين، ايستاد و با تمام هستي خود مقاومت کرد و اراضي اشغالي خود را از تصرف دشمن متجاوز باز پس گرفت. در تاريخ پرفراز و نشيب ايران، نه تنها يک رويداد تاريخي در تقويم است بلکه، »پارادايم تداوم حيات ملي« و کُد رمزگشاي هويت ايراني اسلامي در مواجهه با نظم نوين جهاني است. چهل‌وشش سال پس از آغاز اين حماسه، با جنگ تحميلي رژيم بعث متجاوز عراق و هشت سال دفاع مقدس مردم متعهد و متدين اين مرز و بوم، اکنون نه تنها در حال گراميداشت گذشته‌اي پرافتخاريم، که مشغول بازتعريف استراتژي »امنيت خدشه‌ناپذير« براي آينده‌اي هستيم که در آن، مرزهاي جغرافيايي با مرزهاي اعتقادي پيوندي ناگسستني يافته‌اند.
براساس مباني اعتقادي و تاريخي؛ دفاع به مثابه تکليف الهي بوده و امنيت در انديشه‌ي توحيدي، مفاهيمي انتزاعي يا محصول معادلات صرفاً نظامي نيست؛ بلکه محصول پيوند ميان »عقيده، ناموس و سرزمين« است. قرآن کريم در آيه 39 سوره مبارکه حج، صريحاً به مؤمنان اجازه دفاع مي‌دهد: »أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَي نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ«.
اين آيه، نه تنها مجوز، بلکه تکليفي الهي براي ايستادن در برابر ظالم است. همچنين، حديث نبوي معروف که مي‌فرمايد: »مَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهيد« (هر کس در راه دفاع از خانواده‌اش کشته شود، شهيد است)، مرز دفاع از ميهن را تا حريم خانه و خانواده گسترش مي‌دهد.
اين همان نکته‌اي است که رهبرشهيد معظم انقلاب (رحمه الله) بارها بر آن تأکيد داشته و فرموده ‌اند: »دفاع مقدس، گنجينه‌اي است که بايد استخراج شود«. دفاع مقدس براي ايران، »سرمايه‌ي راهبردي« است؛ سرمايه‌اي که ثابت کرد وقتي »ايمان به وعده الهي« با»اراده‌ي ملين گره مي‌خورد، هيچ قدرتي توان ايستادگي در برابر آن را ندارد.
گاهي ديده مي شود، جدا انگاشتن جبهه‌هاي نبرد يکي از خطاهاي تحليلي است. حال آنکه پيوستار شهادت در اين جبهه ها؛ در کنار دفاع از خاک ميهن عزيزمان تعطيل‌ناپذير است. حقيقت اين است که دفاع مقدس، يک »جريان مستمر« است. نمي‌توان ميان شهداي دفاع هشت‌ساله، شهداي مدافع حرم، شهداي امنيت و شهداي نبردهاي اخير (از جمله جنگ 12 روزه و جنگ رمضان)، مرزي قائل شد. اين توالي خونين، گوياي آن است که ماهيت دشمن تغيير نيافته و دفاع ما نيز از ماهيت اصيل خود عقب‌نشيني نکرده است.هشت سال دفاع مقدس در جنگ اول تحميلي،»آزمون بزرگ همگاني« بود. در آن روزها، تنها نظاميان نبودند که در خط مقدم حضور داشتند؛ بلکه پير و جوان، زن و مرد،کودک و نوجوان، هرکدام در سنگر خود، از ستادهاي پشتيباني تا خطوط مقدم عملياتي به ايفاي نقش مي پرداختند. اين »بسيج عمومي«، الگويي از »جامعه‌پردازي دفاعي« است که امروز نيز براي حفظ تماميت ارضي و امنيت پايدار، به همان اندازه حياتي است که جهاد تبيين که مورد تاکيد رهبر شهيدمان بوده، هست.
جهاد تبيين در قامت يک جريان اجتماعي امروز، در حقيقت بعنوان يک الگوي عملياتي قابل تعريف مي باشد. دفاع مقدس بايد از موزه‌ها به متن جامعه، به مدارس، دانشگاه‌ها و خانه‌ها منتقل شود. در عصر هجمه‌هاي شناختي،»جهاد تبيين« نه يک انتخاب، که يک »پدافند غيرعامل فرهنگي« است. برنامه‌هاي بزرگداشت چهل‌وششمين سالگرد، فراتر از يک تجمع نمادين، تلاشي براي سازماندهي اين ظرفيت‌هاست تا الگوي زيست مؤمنانه و مجاهدانه به نسل جديد منتقل شود و اقتدار مردم شريف اين ديار به نمايش گذاشته شود.
امروزه در مسير نمايش اقتدار و سازماندهي هفته دفاع مقدس با تشکيل »گردان‌هاي جان‌فداي ايران« با حضور تمام اقشار مردم در تمامي اصناف و شغل ها و نيز حضور منسجم، موثر و فعال بانوان متدين و متعهد در عرصه‌هاي سخت و نرم دفاع از کشور خود، فقط به اقدامي با نماد نظامي بسنده نگرديده است ، بلکه بازنمايي حضور تمام آحاد مردم را نشان مي دهد. اين ساختار، الگويي از مشارکت فعال اجتماعي است که امنيت را در لايه‌هاي عميق‌تر جامعه نهادينه مي‌کند. ايجاد و رونمايي از »يادمان‌هاي مختلف و متعدد دفاع مقدس« در اماکني که زماني ستادهاي پشتيباني، مدارس ايثار، يا بيمارستان‌هاي صحرايي بوده‌اند، پيوند مکان با تاريخ و بازخواني جغرافياي مقاومت را نشان مي دهد. اين اقدام باعث مي‌شود نسل نوجوان ما بداند که امنيت امروز، بر شانه‌هاي چه کساني بنا شده است. لذا با هنر روايتگري و فعاليتهاي ماندگار همچون برپايي پرفورمنس‌هاي هنري ، نمايشگاه هاي هنري و فرهنگي، اجراي برنامه هاي زنده در صدا و سيما، همايش ها، نشست ها و غيره در تمام سطوح جامعه ، براي انتقال مفاهيم حماسي دفاع مقدس به زبان هنر، بايد تلاشي مستمر و چند برابر صورت گيرد.
چرا که چنين اقداماتي مي تواند در نمايش جانفشاني دليرمردان اين آب و خاک، در طول هشت سال دفاع مقدس و نيز جنگ تحميلي 12 روزه در سال 1404 و جنگ تحميلي سوم که از آن به عنوان جنگ رمضان ياد مي گردد، کمک شاياني نمايد. زمانيکه سيره و سبک زندگي رهبر شهيد عزيز کشورمان، فرماندهان و دانشمندان شهيد پرافتخار مملکت اسلاميمان، زنان و کودکان شهيد، در قالب پادکست، عکس‌نوشت و کليپ‌هاي هوشمندانه بازتوليد ‌شود، در واقع »حافظه‌ي تاريخي ملت« در برابر فراموشي تعمدي دشمن مصون خواهد ماند.
در اين جاده پر بهاء بايد از ميعادگاه‌هاي معنوي غافل نگرديم و با برپايي »موکب هاي متعهدد« در ايام عطرافشاني گلزار شهدا، پيوند ميان »ميدان جهاد« و »معنويت خانوادگي« را مستحکم نماييم. اين موکب‌ها، فضايي براي گفتگو ميان نسل‌ها و تجديد عهد با آرمان‌هايي است که هرگز کهنه نخواهند شد و فرجام چنين اقداماتي؛ ميراثي با نام»امنيت پايداري« هست که ثمره‌ي هم‌افزايي ملي دفاع مقدس بوده و زندگي ها با اين ثمره ها عجين گشته است.
تکليف امروز
امروز جامعه نيازمند آن است که بداند »مسئول«، »رزمنده« و »آحاد مردم« اضلاع يک مثلث راهبردي هستند. تماميت ارضي ايران، تنها با موشک‌ها و سلاح‌ها حفظ نمي‌شود؛ بلکه ضامن اصلي آن، »اراده‌ي جمعي« ملتي است که در خانه، مدرسه و مسجد و محله ها، روحيه ايثار را تمرين مي‌کند. در اين ميان معرفي سيره شهدا، در واقع »لبيک عملي« به آرمان‌هاي بلند نظام است. ما با تکيه بر اين پيشينه‌ي درخشان و با ايمان به وعده‌هاي الهي، ثابت کرده‌ايم که دفاع از ناموس و ميهن، فراتر از مرزها و زمان‌ها، »ذات وجودي اين ملت« است. ما نه از جنگ مي‌هراسيم و نه از صلح عادلانه سرباز مي‌زنيم؛ ما تنها يک زبان را مي‌شناسيم: زبان اقتدار، بصيرت و مقاومت. هفته دفاع مقدس، مجالي است براي تجديد بيعت با اين حقيقت که دفاع، جرياني تعطيل‌ناپذير است و ايران عزيز، در پرتو حضور همگاني فرزندانش (زن و مرد، پير و جوان)، تا ابد استوار خواهد ماند.
سخن پاياني: ذات وجودي اين ملت شجاع و نترس کشور ايران در ايام دفاع مقدس ، ميراثي نيست که در کتاب‌ها خاک بخورد؛ ميراثي است که با آن زندگي مي‌کنيم. امروز بيش از هر زمان ديگر، جامعه نيازمند آن است که بداند»مسئول«، »رزمنده« و »آحاد مردم« اضلاع يک مثلث راهبردي هستند که در آن، ايمان به وعده الهي (»إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْکُمْ«)، موتور محرک تمامي فعاليت‌هاست. تلاش‌هاي اخير براي معرفي سيره و سبک زندگي زنان و کودکان شهيد، بازتوليد همان فرهنگ پايداري است که امنيت امروز را تضمين کرده است. اين برنامه‌هاي کلان، در واقع »لبيک عملي« به آرمان‌هاي بلند نظام است. ما با تکيه بر اين پيشينه‌ي درخشان و با ايمان به وعده‌هاي الهي، ثابت کرده‌ايم که دفاع از ناموس و ميهن، فراتر از مرزها و زمان‌ها، »ذات وجودي اين ملت« است. ما نه از جنگ مي‌هراسيم و نه از صلح عادلانه سرباز مي‌زنيم؛ ما تنها يک زبان را مي‌شناسيم: زبان اقتدار، بصيرت و مقاومت، که با اتحاد و همدلي مردم سرافراز کشورمان هميشه آن را رقم زده اند.