مشاغل حاشيه‌اي؛ سپر معيشتي اقشار ضعيف در بحران‌هاي اقتصادي

اين موضوع با توجه به فشارهاي اقتصادي گذشته دشمن و احتمالا تشديد فشارهاي اقتصادي در آينده از اهميت بيشتري برخوردار است.
به عبارت ديگر علاوه بر اشتغال پايدار به معناي شغل تمام وقت با درآمد مکفي براي اداره خانواده‌، بايد زمينه کسب درآمد حداقلي پشتيبان را براي خانوارهاي ضعيف ايجاد کرد. اين کار به عنوان لنگر ثبات زندگي خانوارهاي ضعيف در تلاطم هاي اقتصادي عمل مي کند.
برخي اقشار جامعه از اين قابليت برخوردار هستند. يا خانه دومي را اجاره مي دهند، يا زمين باغي و يا کشاورزي دارند که از قبل آن کسب درآمد مي کنند، يا سرمايه اي را در بازار سرمايه تشکيل داده اند و در ساده ترين شکل آن ماشيني دارند که در وقت فراغت و يا بيکاري اجباري از طريق تاکسي هاي اينترنتي از آن کسب درآمد مي کنند.
شرايط اقتصادي ما ايجاب مي کند دولت براي خانواده هاي ضعيف چنين سازوکاري را تدارک ببيند. سرمايه اي را در اختيار آنها قرار بدهد که مولد باشد و از طريق آن براي خانواده درآمدي کسب شود. اين کار باعث مي شود، سلول خانواده به شکل درون زا به خود متکي باشد و تا حدي از تلاطم‌ها مصون بماند. چند برنامه در اين زمينه به شرح ذيل است:
در سال‌هاي اخير احداث نيروگاه خورشيدي خانگي در منزل مددجويان کميته امداد و يا سهامدار کردن آنها در نيروگاه هاي خورشيدي تجميعي يکي از بهترين برنامه ها بوده است. پوشش اين برنامه به زودي به صد هزار خانواده مي رسد و احتمالا تا حداقل يک ميليون خانوار قابل توسعه است.
برنامه دوم در اين زمينه اعطاي زمين براي کشت ديم توسط خانوارهاي ضعيف به ويژه در مناطق روستايي است. دولت از اين مسير مي_تواند چند ميليون خانوار ديگر را به درآمد پايدار برساند.
برنامه سوم تامين تعدادي دام سبک و سنگين(با رعايت ملاحظات اصلاح نژاد و... ) براي خانوارهاي روستايي است. به ويژه اگر موضوع علوفه دامداري از طريق برنامه دوم يعني توسعه ديم و يا سازوکار پايدار مشابهي تأمين شود، اين برنامه مي تواند علاوه بر کمک به امنيت غذايي کشور به تأمين بخشي از درآمد خانوار ها کمک کند.
برنامه چهارم ديگر اعطاي خودروي کار(وانت و تاکسي و... ) به جوانان روستايي است که بازار کار آن عملا در دو طرح قبلي فراهم شده است.
در کنار موارد فوق ، اقتصادي کردن مشاغل خانگي زنان(به طور خاص خياطي، چرم دوزي و...) و اتصال آنها به زنجيره ها و بنگاه هاي بزرگ و يا بازار صادراتي مي تواند زمينه کسب درآمد حداقلي از طريق فعاليت خانگي زنان را فراهم کند.پيش شرط توسعه مشاغل خانگي، اصلاح الگوي مسکن در کشور از خانه هاي کوچک به مسکن‌هاي معيشت محور است. مسکن معيشت محور به عنوان تکليف بند پ ماده 52قانون برنامه هفتم، اين شرايط را فراهم مي نمايد تا خانه‌هاي روستايي در دل خود زمينه فعاليت کسب و کار خرد و خانگي را داشته باشند.
همه اين موارد پيشنهادهايي هستند که با در نظر گرفتن وضعيت تحصيلات و مهارت هاي بالفعل و بالقوه اقشار ضعيف ارائه شده است. بديهي است براي نسل‌هاي جوان تر بايد آموزش مهارت‌هاي نوين و اشتغال از آن مسير در اولويت باشد.به گزارش آراز آذربايجان به نقل از مهر، همچنين عمده پيشنهادات مذکور صرفا با هدايت منابع کنوني کشور به سمت اقشار ضعيف قابل برنامه ريزي است و نيازمند منابع جديدي نيست.