سردشت 39 سال بلاتکليف ميان زخم کهنه و وعده هاي ناتمام

در ظهر گرم هفتم تيرماه 1366 غرش هواپيماها سکوت و آرامش شهر سردشت را در هم شکست. تنها در چند لحظه، زندگي عادي مردم اين شهر به کابوسي تلخ تبديل شد، مردمي که بي‌خبر از آنچه رخ داده بود، با استنشاق گازهاي سمي يکي پس از ديگري بر زمين افتادند.
در نخستين ساعات حادثه، هنوز کسي از وقوع حمله شيميايي اطلاعي نداشت. اما تاول‌هاي روي پوست، سرفه‌هاي شديد، تنگي نفس و حال وخيم مردم، نشانه‌هايي بود از فاجعه‌اي که ابعاد آن به‌تدريج آشکار شد، جنايتي که سردشت را به نخستين شهر جهان پس از جنگ جهاني دوم تبديل کرد که هدف حمله شيميايي عليه غيرنظاميان قرار گرفت.
طي روزهاي پس از اين حادثه تلخ، بيش از 100 نفر از مردم غير تظامي سردشت به شهادت رسيدند و شمار مصدومان شيميايي به حدود هشت هزار نفر افزايش يافت؛ هزاران نفري که بسياري از آنان هنوز پس از گذشت نزديک به چهار دهه، با عوارض جسمي و تنفسي ناشي از آن حمله دست‌وپنجه نرم مي‌کنند.اکنون 39 سال از بمباران شيميايي سردشت مي‌گذرد، شهري که هنوز ميان خاطره تلخ جنگ، عوارض ماندگار سلاح‌هاي شيميايي و وعده‌هاي محقق‌ نشده مسئولان گرفتار مانده است. از مشکلات درماني و تعطيلي داروخانه تنها کلينيک مصدومان گرفته تا مطالبه ساخت بيمارستان، تعيين درصد جانبازي و توسعه زيرساخت‌ها از جمله مطالباتي است که هر سال تکرار مي‌شوند اما همچنان به نتيجه نرسيده‌اند.هفتم تير براي سردشت فقط يک تاريخ در تقويم نيست، روزي است که زخم آن هنوز بر تن شهر و مردمش باقي مانده است. شهري که عنوان نخستين شهر قرباني سلاح شيميايي پس از جنگ جهاني دوم را با خود حمل مي‌کند، اما با گذشت نزديک به چهار دهه همچنان درگير پيامدهاي همان فاجعه است.
در حالي که هر سال همزمان با سالروز بمباران شيميايي، وعده‌هايي درباره توسعه خدمات درماني، تکميل زيرساخت‌ها، رسيدگي به وضعيت مصدومان و جبران محروميت‌هاي تاريخي منطقه مطرح مي‌شود، روايت امروز سردشت همچنان از کمبود امکانات، مسيرهاي ارتباطي نامناسب، مشکلات درمان و مطالبات بي‌پاسخ مردم حکايت دارد.
تعطيلي داروخانه تنها کلينيک مصدومان شيميايي، مطالبه احداث بيمارستان در داخل شهر، تعيين تکليف هزاران پرونده جانبازي و انتظار براي تحقق پروژه‌هاي عمراني، بخشي از پرسش‌هايي است که هنوز پاسخي روشن براي آن‌ها ارائه نشده است،پرسش‌هايي که مردم سردشت معتقدند نبايد فقط به روزهاي سالگرد محدود بماند.
مصدومان سردشت با گذشت 4 دهه با کمبود امکانات، مشکلات دارو و درمان مواجه هستند
صالح عزيزي پوراقدم، رئيس هيأت‌مديره مرکزي انجمن دفاع از مصدومان شيميايي سردشت با انتقاد از وضعيت خدمات درماني و زيرساختي اين شهرستان گفت: تنها داروخانه کلينيک ويژه مصدومان شيميايي سردشت به دليل مطالبات معوق بيمه دي تعطيل شده و هزاران نفر از آسيب‌ديدگان همچنان با مشکلات درمان، دارو، تعيين درصد جانبازي و کمبود امکانات مواجه هستند.عزيزي‌پور اقدم، با اشاره به شرايط دشوار زندگي مصدومان شيميايي اين شهرستان اظهار کرد: تنها کلينيک موجود در سردشت به‌صورت شبانه‌روزي فعاليت ندارد و با کمبود امکانات، تجهيزات قديمي و مشکلات جدي در تأمين دارو مواجه است.وي با بيان اينکه سردشت همچنان از نبود زيرساخت‌هاي درماني مناسب رنج مي‌برد، گفت: با وجود شرايط خاص اين شهرستان، بيمارستان مجهز در داخل سردشت وجود ندارد و بيماران براي دريافت بخشي از خدمات درماني ناچار به مراجعه به شهرهاي ديگر هستند.رئيس هيأت‌مديره انجمن دفاع از مصدومان شيميايي سردشت همچنين به اجرا نشدن برخي وعده‌هاي عمراني اشاره کرد و افزود: وعده احداث استخر 2500 به درستي محقق نشده و وسعت پيش‌بيني‌شده آن کاهش يافته که جوابگوي مراجعان نيست.
وي با اشاره به آمار مصدومان شيميايي اظهار کرد: از مجموع 8 هزار و 24 نفر مدعي مصدوميت شيميايي در سردشت، تنها حدود يک‌هزار و 600 نفر موفق به دريافت تأييديه جانبازي شده‌اند و اين موضوع به يکي از مهم‌ترين مطالبات مردم منطقه تبديل شده است.عزيزي‌پوراقدم ادامه داد: با توجه به نوع گازهاي به‌کاررفته در حمله شيميايي و ماندگاري طولاني‌مدت آثار آن، بسياري از مردم همچنان با عوارض جسمي و تنفسي دست‌وپنجه نرم مي‌کنند و انتظار دارند روند تعيين درصد جانبازي با دقت و سرعت بيشتري انجام شود.
ساکنان سردشت هنوز با گاز خردل نفس مي‌کشند
نماينده مردم سردشت و پيرانشهر در مجلس شوراي اسلامي با اشاره به سالروز بمباران شيميايي سردشت گفت: با وجود گذشت نزديک به چهار دهه از حمله شيميايي رژيم بعث عراق، مردم اين شهر همچنان با عوارض گاز خردل، کمبود امکانات درماني، مشکلات تعيين درصد جانبازي و ضعف زيرساخت‌ها دست‌وپنجه نرم مي‌کنند.کمال حسين پور ، با اشاره به هفتم تيرماه، سالروز بمباران شيميايي سردشت، اظهار کرد: در سال 1366 اين شهرستان در پي جنايت انساني رژيم بعث عراق هدف حمله شيميايي قرار گرفت و طي آن هزاران نفر شهيد، مصدوم و جانباز شدند،حادثه‌اي که آثار و پيامدهاي آن همچنان در زندگي مردم منطقه مشهود است.حسين‌پور با بيان اينکه نبود امکانات مناسب درماني و زيرساختي از مهم‌ترين مطالبات مردم منطقه است، افزود: تعيين درصد جانبازي براي بخشي از آسيب‌ديدگان، تأمين خدمات درماني و عمل به وعده‌هاي مطرح‌شده طي سال‌هاي گذشته همچنان از دغدغه‌هاي جدي مردم سردشت به شمار مي‌رود.وي ادامه داد: متأسفانه در طول 39 سال گذشته بيشتر وعده‌ها تکرار شده و بخش زيادي از مطالبات مردم همچنان بي‌پاسخ مانده است.حسين‌پور با اشاره به ماندگاري عوارض ناشي از گاز خردل گفت: هنوز تعدادي از مصدومان و افرادي که مدعي آسيب ناشي از حمله شيميايي هستند، با وجود انجام معاينات تخصصي و حضور در کميسيون‌هاي پزشکي متعدد، موفق به دريافت و تعيين درصد جانبازي نشده‌اند.نماينده مردم سردشت و پيرانشهر همچنين از وضعيت خدمات درماني در اين شهرستان انتقاد کرد و افزود: کلينيک مصدومان شيميايي سردشت از امکانات کافي براي درمان و تأمين داروي مورد نياز جانبازان و مردم برخوردار نيست.وي درباره وضعيت بيمارستان سردشت نيز اظهار کرد: تصميم‌گيري‌هاي گذشته در حوزه درمان باعث شده مردم براي دريافت خدمات تخصصي ناچار به مراجعه به شهرهاي ديگر استان و حتي تبريز و تهران شوند.به گزارش آرازآذربايجان به نقل از ايلنا، حسين‌پور تأکيد کرد: وزارت بهداشت بايد تجهيز يک مرکز تخصصي درمان مصدومان شيميايي در سردشت را در اولويت قرار دهد، زيرا با وجود پيگيري‌هاي متعدد، تاکنون وعده‌هاي داده‌شده عملي نشده است.وي همچنين خواستار ورود جدي بنياد شهيد براي رفع مشکلات کلينيک مصدومان شيميايي و شبانه‌روزي شدن اين مرکز شد.