معدن طلاي تکاب و اميدي که با دولت چهاردهم دوباره جان گرفت

قصه‌ طلاي تکاب فقط قصه‌ استخراج يک معدن نيست، قصه ساختن آينده‌اي است که اين منطقه را از بند محروميت رها خواهد کرد؛ قصه‌ جواناني است که با اميد به آينده، کار و مهارت مي‌آموزند و زندگيشان گره مي‌خورد به صنعتي که حالا ديگر فقط اقتصادي نيست، بلکه به هويتي است که نام و نشان تکاب را يدک مي‌کشد و مهمتر از همه معدن زره شوران تکاب، قصه‌ي مديريتي است که در تلاش است تا اين ظرفيت را از يک »منبع خام« به يک»موتور توسعه« تبديل کند.
دولت چهاردهم با برنامه‌ريزي دقيق و باور به نقش ايران و ايراني در توسعه توليد ملي سبب شده تا امروز وقتي نامي از »معادن طلاي تکاب« برده مي‌شود، همگان يک تيم منظم، يک برنامه روشن و يک نگاه اميدوارانه به نقش آفريني آن در توسعه منطقه دارند. امروز مردم آذربايجان‌ غربي به ويژه تکاب بر اين باورند که طلاي تکاب پس از سال‌ها انفعال به شغل پايدار، توسعه محلي و رونق اقتصادي منطقه تبديل مي‌شود.
سخن از اميد کار سختي نيست ولي ساختن اميد شايد سخت‌ترين کار دنياست. اما امروز تلاش‌هاي دولت چهاردهم براي نقش آفريني معدن تکاب در ايجاد زير ساخت‌هاي اقتصادي، اميد را در دل مردم منطقه ريشه دوانده است.
واقعيت اين است که تکاب از آن دست شهرهايي‌ به شمار مي‌رود که هميشه با پسوند محروميت معرفي شده اما حالا نوبت آن رسيده که با ظرفيت معدن، اين تصوير تغيير يابد؛ زماني که بخش خصوصي فعال مي‌شود، وقتي اشتغال محلي رشد مي‌کند، وقتي بخش قابل توجهي از درآمد معدن به جاي خروج از منطقه، دوباره در همان منطقه سرمايه گذاري مي‌شود؛ آن‌وقت است که اميد شکل مي‌گيرد؛ اميدي از جنس عمل، نه حرف.
به گزارش آرازآذربايجان به نقل از ايرنا، ما بايد باور کنيم که تکاب مي‌تواند يکي از قطب‌هاي مهم توسعه استان باشد اما نه فقط بخاطر طلا، بلکه به خاطر آن نيروي انساني که انگيزه کار و اميد به آينده ايراني قوي دارند؛ بله! آينده از همين‌جا ساخته مي‌شود؛ از دل همين کوه‌ها، از دست همين مردم و از اميدي که هيچ‌وقت خاموش نشده و نخواهد شد.