نسرين هزاره مقدم
گروه جامعه: در اين شرايط به بيمهگرها اميدي نيست؛ صندوقها اين گرانيها را تاب نميآورند و در نتيجه پرداخت از جيب مردم دو تا سه برابر ميشود. توان اقتصادي مردم محدود است و برآيند دردناک اين اوضاع اين است که مزدبگيران از درمان فاصله ميگيرند، درمان را متوقف ميکنند و به انتظار تقدير مينشينند، به انتظار مرگ که خوانده و ناخوانده از راه ميرسد… »سلامت را هم از مردم دريغ کردهاند«.
اين را بازنشستهاي ميگويد که ماههاست درمان سرطان همسرش را رها کرده؛ شيميدرماني گران است، قيمت داروهاي اصلي بيماري سرطان خون نجومي است و اين مرد 60ساله که سي سالِ تمام از عمر و جوانياش را در يک کارخانه توليد لوازم الکتريکي سپري کرده، آينده خود و خانوادهاش را تيره ميبيند: »کار به جايي رسيده که حتي داروهاي تقويتي همسرم را نميتوانم بخرم…«.اين بازنشسته ميگويد: مگر نگفتند حق اعتراض داريم؟ من به اين شرايط معترضم، به اين گراني بيامان همه چيز؛ به فرض که گوشت و مرغ نخوريم، دارو و درمان را چه کنيم، چطور زنده بمانيم؟! چرا هيچ زمان صداي ما شنيده نميشود؟
او بعد از سي سال کار سخت ميگويد »حالا در بازنشستگي هم يک شب خواب راحت ندارم…«.
گراني بيشتر دارو و درمان؟!
مزدبگيران در منگنه فشارهاي سنگين زندگي، از بسياري از مواهب اوليهي يک زندگي ساده محروم شدهاند؛ يکي از اين محروميتها که عواقب بسيار خطرناکي دارد، ناتواني در تامين هزينههاي دارو و درمان است؛ دارو و درمان اقلامي بدون جايگزين هستند که اگر نتواني تهيه کني، بايد پيه مرگ را به تن بمالي، عزيزت مقابل چشمانت آب شود و تو دست و پا بسته، فقط تماشا کني.و البته اين اتفاق ناگوار، سرنوشت اين روزهاي بيمارانيست که از طبقهي کارگر و مزدبگير هستند؛ به خصوص بازنشستگان که سه بار زير خط فقر حقوق ميگيرند و توان تامين هزينههاي درمان را ندارند. بسياري از داروهاي بيکيفيت از شمول بيمهها خارج است؛ سقف پوشش بيمههاي تکميلي ساده پايين است و بيمار خاص بعد از چند بار مراجعه براي درمان کلينيکي و پاراکلينيکي بايد همه هزينهها را از جيب بدهد؛ اين قصهي امروز است اما گراني ارز و حذف ارز ترجيحي نهادههاي دارويي، به راستي چه فرداي تلخي براي مزدبگيران رقم ميزند؟!
به نظر ميرسد احتمال حذف ارز ترجيحي دارو از بودجه سال بعد، بسيار جديست؛ وزير بهداشت بهتازگي با ارسال نامهاي به مسعود پزشکيان، درخواست کرده با توجه به تجربه اجراي ناموفق طرحهاي دارويار و تجهيزيار که در پي افزايش نرخ ارز از 4 هزار و 200 به 28هزار و 500 تومان به اجرا درآمد و موجب افزايش پرداختي از جيب مردم شد، ارز ترجيحي 28هزار و 500 توماني دارو و ملزومات مصرفي پزشکي در بودجه 1405 حذف نشود. از سوي ديگر، ظفرقندي پيشتر در اظهارنظري اعلام کرده بود »ارز ترجيحي دارو از سال آينده حذف خواهد شد و وزارت بهداشت در حال آمادهسازي برنامههاي لازم براي مديريت اين تغيير است«.
گويا سرنوشت ارز ترجيحي دارو به مويي بند است؛ مسئولان بارها وعده دادهاند که گراني ناشي از حذف يارانه دارو از سوي صندوقهاي بيمهگر از جمله تامين اجتماعي جبران ميشود اما آنچه به چشم ميبينيم، بحران جدي صندوقهاي بازنشستگي -درواقع يک ابربحران ساختاري-، افزايش سهم پرداخت بازنشستگان از بيمههاي تکميلي، گراني دارو و افول سطح خدمات بيمهگرهاست؛ در يک کلام، خدمات دارويي مزدبگيران رو به سقوط است.اين سقوط حتي صداي سطوح بالاي تصميمسازي را هم درآورده است؛ يک ماه پيش از اين، باقرزاده، نماينده بابلسر، در اين رابطه، با تاکيد بر اينکه زنگ خطر گراني دارو و تجهيزات پزشکي به صدا درآمده است، گفت آيا اين صدا را نشنيده ايد؟ پس چرا کاري نميکنيد؟ با اين روندي که در بودجه سلامت امسال ديده شده، اين ره به ترکستان است که ميرويد و بايد منتظر اقدامات ناگوار در عرصه سلامت کشور باشيم…
آيا دولت و نمايندگان مجلس نميبينند که کارگران، بازنشستگان و فرودستان، درگير »ناگوارترين اتفاق ممکن« يعني چشمپوشي از درمان و زجر ناتواني در تامين هزينههاي سلامت هستند؟ آيا نميدانند حذف ارز ترجيحي دارو و گراني دارو و درمان، اين ناگواريها را تا سر حد مرگ تشديد ميکند؟
عواقب گراني بيشتر
بازنشسته صنايع الکتريکي ميگويد: »وقتي سقف بيمه تکميلي تمام شده و من پولي در بساط ندارم، چه بايد بکنم؟ چطور بايد جان همسرم را نجات بدهم؛ به اين شرايط اسفبار کجا بايد اعتراض کنم؟!«بايد پرسيد چه آيندهاي در انتظار طبقهي کارگر است؛ چشمانداز دارو و درمان و صندوقهاي بيمهگر تا چه اندازه تيره و تار است؟ حذف ارز ترجيحي چه عواقب مرگباري دارد؟
»عليرضا حيدري« کارشناس رفاه و تامين اجتماعي در اين رابطه ميگويد: قيمت دارو مثل هر کالاي ديگري، متاثر از قيمت ارز است؛ وقتي صحبت از حذف ارز ترجيحي دارو ميکنند، از يکسو نهادههاي دارو که وارداتي هستند گران ميشود و از سوي ديگر، سرمايه در گردش توليدکنندگان به مشکل برميخورد؛ هر نوع تغيير نرخ برابري ارز، به بازار دارو و درمان شوک قيمتي وارد ميکند. اگر توليدکننده دارو قرار باشد مواد اوليه را با دلار 130 هزار توماني تهيه کند، تورم بسيار سنگيني به بازار دارو تحميل خواهد شد. ضمن اينکه نيازها و تجهيزات کارخانجات دارويي نيز به قيمت ارز وابسته است و گراني ارز موجب افزايش قيمت تمام شده و تحميل تورم مضاعف به مصرفکننده ميشود.اين کارشناس رفاهي با بيان اينکه قيمت داروهاي باکيفيت خارجي نيز به شدت گران خواهد شد؛ اضافه ميکند: ما با قيمتهاي تهاجمي در بازار دارو مواجه خواهيم شد، قيمتهايي که هيچ سنخيتي با پيشبينيها نخواهد داشت.
در اين شرايط به بيمهگرها اميدي نيست؛ صندوقها اين گرانيها را تاب نميآورند و در نتيجه پرداخت از جيب مردم دو تا سه برابر ميشود. توان اقتصادي مردم محدود است و برآيند دردناک اين اوضاع اين است که مزدبگيران از درمان فاصله ميگيرند، درمان را متوقف ميکنند و به انتظار تقدير مينشينند، به انتظار مرگ که خوانده و ناخوانده از راه ميرسد…
او تاکيد ميکند: اين سرنوشت محتوم همه مزدبگيران بدون استثنا است؛ آينده درمان همه مزدبگيران فوقالعاده تيره است. متوسط حقوق بازنشستگان صندوقهاي بازنشستگي مختلف چيزي حدود بيست ميليون تومان و حتي کمتر است؛ پس خيلي سخت نيست بفهميم گراني بيشتر دارو چه بلايي بر سر اين گروه ميآورد.
به گزارش آرازآذربايجان به نقل از ايلنا، صندوقهاي بازنشستگي در وضعيت شکننده و بحراني و در آستانه ورشکستگي جدي هستند؛ مردم توان اقتصادي ندارند و نميتوانند براي درمان از جيب هزينه کنند. در اين وانفسا، با آزادسازي کامل دارو و درمان، چند هزار خانواده بايد شاهد مرگ عزيزانشان باشند، چند هزار خانواده بايد با دستهاي بسته در معرض نابودي و ويراني بنشينند و فقط حسرت بکشند؟!


بهبود نسبي وضعيت تراز درياچه اروميه
دستگاههاي اجرايي خدمات مورد نياز طرحهاي اقتصادي را تامين کنند
سقوط تکاندهنده قدرت خريد حداقل دستمزد در 1404
ضرورت بازسازي اعتماد عمومي
کشف ۲۲ هزار دلار ارز قاچاق در مرز تمرچین
صدور ۱۴۱ پروانه بهرهبرداری صنعتی در آذربایجان غربی
رؤياي خانهدارشدن دورتر شد
توسعه مناطق آزاد و ويژه اقتصادي موجب ايجاد شغل پايدار ميشود
پرواز آنکارا اروميه برقرار شود
وتوي ملي زيادهخواهي در راهپيمايي 22 بهمن
