سينماگران بر سر اينکه بايد کنار ايران ايستاد يکدل و متحد هستند

 جنگ تحميلي 12 روزه با رژيم صهيونيستي، جامعه ايران و به خصوص قشر جوان را براي اولين بار در موقعيتي قرار داد که تابه‌حال تجربه زيستن در اين شرايط را کسب نکرده بود و اين جنگ که با تجاوز اسرائيل به خاک کشورمان آغاز شد، در 12 روز به شکلي ادامه پيدا کرد که شايد حتي کساني که 8سال جنگ تحميلي با عراق را تجربه کرده بودند هم آن را نمي‌توانند با دوران هشت سال دفاع مقدس مقايسه کنند.
در جنگ تحميلي هشت‌ساله؛ در سينما از همان روزها تا امروز با اهدافي مانند روحيه بخشيدن به رزمندگان، تمجيد از شهدا و جانبازان، الگوسازي، حفظ ارزش‌هاي پديد آمده در آن دوران و… فيلم‌هاي بسياري توليد شد. اين يعني؛ سينما همواره در روزهاي بحران توانسته نقشي سازنده براي کشور ايفا کند و امروز سينماگران بسياري همچنان در اين سينما فعال هستند که تجربياتي از آن دوران دارند و صحبت‌هايشان در اين روزها مي‌تواند قوت قلب و الهام‌بخش نسل جوان باشد.
به زودي سينماگران با الهام از جنگ 12 روزه فيلم مي‌سازند
علي‌اکبر ثقفي (تهيه‌کننده و کارگردان سينما) که سابقه حضور در جبهه‌هاي جنگ را دارد، 12 روز جنگ تحميلي با اسرائيل را در تهران بوده و آن روزها را روزهايي استثنايي در جامعه ايران مي‌داند. ثقفي اظهار کرد: در تجربه جنگ دوازده روزه اخير متوجه شديم که جنگ‌هاي امروزي هم با گذشته تفاوت بسياري دارند، زماني نيروي انساني در جنگ‌ها نقش بسيار تعيين‌کننده‌اي داشت و حالا تکنولوژي تعيين‌کننده‌تر است و ما جنگ را بيشتر در آسمان مي‌بينيم تا روي زمين. پس ما در پرداختن به اين جنگ هم بايد نگاه متفاوتي نسبت به جنگ هشت ساله‌مان با صدام داشته باشيم؛ از اين جنگ دوازده روزه آنچه که برايم يک اتفاق ويژه و اميدوارکننده بود؛ مربوط به روابط انسان‌ها مي‌شد. من فکر مي‌کنم به زودي سينماگران متعددي با الهام گرفتن از اين روزها فيلم خواهند ساخت و من اگر بخواهم فيلمي درباره اين مقطع تاريخي بسازم بيش از هر چيز بر روابط انساني تمرکز مي‌کنم.
نهايت سنگدلي و پستي است که از تجاوز به کشورت خوشحال باشي
ثقفي در پاسخ به پرسشي درباره وجود يا عدم وجود همدلي در جامعه سينمايي گفت: ما مفهومي به نام مام ميهن داريم، وطن مثل مادر است، خيلي‌ها شايد به مادرشان خيانت کنند، در روزهاي سخت دستگير مادر نباشند و او را رها کنند، کسي که از تجاوز به کشورش خوشحال شود گويي که از اين اتفاق براي وطنش خوشحال شده و اين نهايت سنگدلي و پستي يک انسان است. مطمئناً ممکن است در هر قشري چنين افرادي وجود داشته باشند و احتمالاً سينما هم از اين قاعده مستثني نيست اما معتقدم که اکثريت سينماگران يکدل و متحد بر اين عقيده‌اند که بايد کنار ايران ايستاد و اين تجاوز را محکوم کرد.
وي افزود: اگر انتظار داريم که سينما در شکل‌گيري اتحاد و پرداختن به جنگي که پشت سر گذاشتيم نقش‌آفريني مثبتي داشته باشد، بايد بدانيم که نتيجه توليدات سينمايي تنها قائم به فيلمساز نيستند بلکه سياستگذاري‌هاي فرهنگي هم به همان اندازه تأثيرگذار هستند. ما امروز بايد به تربيت فيلمساز فکر کنيم، سينما صنعت هنر گرانقيمتي است که هر کسي نمي‌تواند به آن ورود کند، افراد بسياري در اين کشور هستند که استعداد فيلمسازي دارند اما پول و سرمايه اين کار را ندارند. دولت بايد استعداديابي کند، کارگروه‌هايي تشکيل شود که فيلمنامه‌هاي خوب را بررسي کند و براي اين فيلمنامه‌ها بودجه در نظر بگيرد. به شخصه چهار سال است که مي‌خواهم فيلمي به نام »جنگي بود، جنگي نبود« بسازم، فيلمي که درباره شروع جنگ هشت‌ساله در شهريور سال 1359 است.
من فيلمنامه را به هر نهادي ارائه دادم همه تأکيد داشتند که »جنگي بود، جنگي نبود« يکي از بهترين فيلمنامه‌هاي جنگي است اما با اين حال هيچ نهادي براي ساخت آن با ما همکاري نکرده و بخش خصوصي هم امکان ساخت اين فيلم را ندارد.
کارگردان فيلم سينمايي »جان سخت« تأکيد کرد: دولت بايد فراهم‌کننده بستر براي فيلمسازي باشد و در محتواها دخالت نکند. دخالت دولت يعني جهت‌دهي به فيلمساز براي بيان مفاهيمي که معمولاً جناحي هستند، همين رويه باعث شد که ما اين سال‌ها با انبوهي فيلم سفارشي دولتي روبرو باشيم که کيفيت مطلوبي ندارند و معمولاً در اکثر مواقع در گيشه هم با شکست مواجه مي‌شوند. از طرفي مسئولان ما به دنبال کسب رزومه و بالا بردن کميت هستند، ساخت فيلم »جنگي بود، جنگي نبود« که به گفته خود مسئولان فيلمنامه بسيار خوبي دارد، نيازمند هزينه بالايي است و به همين دليل مسئولان ترجيح مي‌دهند با اين هزينه بالا چند فيلم بسازند و عدد توليدشان را بالا ببرند. در حاليکه يک فيلم خوب قطعاً بهتر و تأثيرگذارتر از صدها فيلم ضعيف است. من فيلمنامه خودم را مثال زدم چون از پروسه‌اي که طي کردم خبر دارم وگرنه هر فيلمنامه درخشاني که به فيلم تبديل شود براي من خوشحال‌کننده است و اميدوارم مسئولان در فيلمنامه‌هايي که از اين جنگ ناجوانمردانه 12روزه دريافت مي‌کنند بيش از هر چيز به کيفيت و تأثيرگذاري آن اثر توجه کنند و شعار دادن و ساخت فيلم‌هاي متعدد به جاي يک فيلم بسيار باکيفيت در اولويتشان نباشد.
ثقفي خاطرنشان کرد: ما به آينده اميد داريم و در کنار اميد بايد تلاش کنيم. اميدوارم مسئولان سينمايي هم بر جامعه هنري نگاه تبعيض‌آميزي نداشته باشند و در اين دوران با نگرشي سازنده اتحاد را در جامعه سينمايي هم شکل دهند. چند وقت پيش آقاي ضرغامي که زماني معاونت امور سينمايي را عهده‌دار بود درباره برخي تصميم‌گيري‌‍‌هايش ابراز پشيماني کرد و اشتباهش را پذيرفت که من از اين اقدام شجاعانه ايشان تقدير مي‌کنم اما اين پذيرش امروز فايده چنداني ندارد چون آن تصميم اشتباه تأثير خود را گذاشته است.
ما مي‌توانيم همين اظهارات آقاي ضرغامي را به مسئولان امروز سينما نشان دهيم و بگوييم تصميماتي بگيريد که بعدها از آن ابراز پشيماني نکنيد. باور کنيد که سينما مي‌تواند در اين شرايط بر کشور تأثيرگذار باشد، ما در جنگي قرار گرفتيم که نياز است در جامعه‌مان انسجام و اتحاد داشته باشيم و اين انسجام با حفظ مفاهيم انساني ايجاد مي‌شود و سينما مي‌تواند اين مفاهيم را پرورش دهد. ما فيلمسازان بسياري داريم که دغدغه‌هاي اجتماعي دارند و وطن‌پرستي در وجودشان است و بايد آن‌ها را در مسيري قرار داد که فيلم توليد کنند و به شکل‌گيري بيشتر اين انسجام کمک کنند.
تهيه‌کننده فيلم سينمايي »مرگ کسب و کار من است« در پايان تأکيد کرد: براي وحدت و همدلي در اين شرايط بايد يکدل و يک‌زبان در راه پاسداري از وطن و کيانمان در کنار هم باشيم و دفاع از ايران سرلوحه زندگي‌مان باشد تا آيندگان به ما افتخار کنند.
به گزارش آرازآذربايجان به نقل از ايلنا، براي وطنم پايندگي و سرفرازي آرزو مي‌کنم و اميدوارم خدا پشت و پناه همه رزمندگان باشد.
.Arazazarbaiijan.farhangi@gmail.com