سيب آذربايجان‌غربي؛ محصول طلايي يا دغدغه تکراري باغداران

نرخ خريد توافقي خرج برداشت را جبران نمي‌کند
بسياري از کشاورزان معتقدند؛ نرخ تعيين‌شده براي خريد توافقي سيب درجه سه حتي هزينه برداشت را نيز پوشش نمي‌دهد.
يکي از کشاورزان روستاي انزل گفت: ما براي يک هکتار باغ سيب بايد چندين ميليون تومان خرج کنيم. کود و سم هر روز گران‌تر مي‌شود، هزينه آبياري با موتور پمپ و سوخت بالاست و کارگر روزمزدي هم دستمزد بالايي مي‌خواهد. وقتي سيب درجه سه را کيلويي 145 تا 150 هزار ريال مي‌خرند، در واقع بخش زيادي از زحمات مان هدر مي‌رود. حتي بعضي وقت‌ها فکر مي‌کنيم برداشت محصول به صرفه نيست.
کشاورز ديگري از اطراف اروميه گفت: هر سال قبل از برداشت اميد داريم بازار بهتر شود، اما وقتي محصول به بار مي‌نشيند، با دلال‌ها و نرخ‌هاي پايين مواجه مي‌شويم. هزينه‌هاي ما نقدي است، اما درآمدمان با تأخير و به سختي برمي‌گردد. همين باعث شده خيلي‌ها به فکر تغيير کاربري باغ‌ها بيفتند.
يکي ديگر از باغداران اهل منطقه سيلوانا هم گفت: مشکل اصلي اين است که براي سيب درجه يک و دو بازاري وجود ندارد. اگر سردخانه داشته باشيم مي‌توانيم محصول را نگه داريم، اما همه کشاورزان امکان اجاره سردخانه با قيمت‌هاي بالا را ندارند. نتيجه اين است که سيب‌ها روي زمين مي‌ماند يا مجبوريم آن را به دلال‌ها بدهيم.
نگاه کارشناسان؛ نبود برنامه‌ريزي زنجيره‌اي
محمد ابهري کارشناس بخش کشاورزي با تأکيد بر اينکه مشکل اصلي سيب آذربايجان‌غربي در بخش بازاريابي و صادرات نهفته است، گفت: سال‌هاست بخش عمده‌اي از سيب استان به شکل خام به فروش مي‌رسد. اين موضوع ارزش افزوده محصول را به حداقل مي‌رساند. اگر صنايع تبديلي و صادرات فرآورده‌هاي سيب توسعه پيدا کند، باغدار مي‌تواند از زحمت يک‌ساله خود سود بيشتري ببرد.وي افزود: در حال حاضر، زنجيره توليد تا مصرف سيب در استان ناقص است. نبود سردخانه کافي، ضعف در بسته‌بندي و ناهماهنگي در صادرات باعث شده بخشي از محصول به ضايعات تبديل شود. اين مسئله نه تنها به ضرر باغدار است بلکه به اقتصاد ملي هم آسيب مي‌زند.
صالح ورمزيار، فعال صنفي حوزه باغداران نيز در تصريح کرد: نرخ توافقي فعلي متناسب با تورم نيست. در واقع، باغدار امسال با همان قيمت سال گذشته محصول مي‌فروشد، در حالي که هزينه‌هاي توليد چند برابر شده است. اگر اين روند ادامه يابد، بسياري از باغداران انگيزه‌اي براي نگهداري باغ‌ها نخواهند داشت.
32 مرکز خريد سيب درجه سه در استان فعال شد
در مقابل اين انتقادات، ميرجمال ساداتي مدير تعاون روستايي آذربايجان‌غربي اظهار داشت:براي حمايت از باغداران، امسال 32 مرکز خريد توافقي سيب درجه سه در سطح استان فعال شده است. اين مراکز مجوز قانوني دارند و محصول را به‌طور بهداشتي جمع‌آوري مي‌کنند. قيمت خريد نيز بر اساس توافقات، بين 145 تا 150 هزار ريال تعيين شده است.
صنايع تبديلي؛ نيازمند تأمين مستمر مواد اوليه
وي با اشاره به نقش صنايع تبديلي افزود: سيب صنعتي استان ماده اوليه 42 کارخانه فرآوري را تأمين مي‌کند. خريد توافقي علاوه بر جلوگيري از هدررفت محصول، به رونق اين صنايع کمک خواهد کرد.
بازاريابي و صادرات؛ حلقه مفقوده بازار سيب
ساداتي خاطرنشان کرد: مشکلات مربوط به بازاريابي و صادرات سيب‌هاي درجه يک و دو را قبول داريم و تلاش مي‌کنيم با هماهنگي‌هاي ملي و استاني زمينه فروش و صادرات اين محصولات نيز فراهم شود.کارشناسان اما هشدار مي‌دهند که اگرچه راه‌اندازي مراکز خريد توافقي گامي مثبت است، اما مشکل اصلي باغداران در بازاريابي، صادرات و تثبيت قيمت‌ها همچنان باقي است. به باور آنان، بدون برنامه‌ريزي جدي در زمينه صنايع تبديلي، توسعه سردخانه‌ها و حمايت‌هاي صادراتي، بخشي از محصول همچنان به ضايعات تبديل خواهد شد.
بحران تکراري سيب؛ مطالبه برنامه‌ريزي ملي
به گزارش آراز آذربايجان به نقل از ايلنا،به اين ترتيب، هرچند اقدام تعاون روستايي در ايجاد مراکز خريد توافقي نقطه اميدي براي باغداران محسوب مي‌شود، اما نگراني‌هاي کشاورزان درباره قيمت پايين خريد و نبود بازار فروش همچنان به قوت خود باقي است؛ موضوعي که نيازمند برنامه‌ريزي جدي‌تر در سطح ملي براي جلوگيري از تکرار بحران‌هاي هر ساله است.