راهکار مواجهه با خشونت نوجوانان در محيط خانه

در برخي موارد، تنش‌ها به درگيري‌هاي شديد تبديل مي‌شوند و نوجوان با توهين، فحاشي يا حتي پرخاشگري و خشونت واکنش نشان مي‌دهد. گرچه بروز احساساتي مانند خشم در اين دوره سني طبيعي است، اما استفاده از تهديد، پرخاشگري يا خشونت عليه والدين به هيچ وجه قابل قبول نيست.اگر فرزند شما نسبت به شما خشونت و بدرفتاري نشان مي‌دهد، پذيرش اين حقيقت دشوار است، اما بايد بدانيد که اين رفتار، مصداق خشونت خانگي است و شما حق داريد در خانه خود احساس امنيت کنيد.مشاجره‌هاي خانوادگي بخش طبيعي زندگي هستند، اما در دوره نوجواني، اين اختلاف‌ها افزايش پيدا مي‌کنند. در برخي موارد، تنش‌ها به درگيري‌هاي شديد تبديل مي‌شوند و نوجوان با توهين، فحاشي يا حتي پرخاشگري و خشونت واکنش نشان مي‌دهد. گرچه بروز احساساتي مانند خشم در اين دوره سني طبيعي است، اما استفاده از تهديد، پرخاشگري يا خشونت عليه والدين به هيچ وجه قابل قبول نيست.
تعريف خشونت فرزند عليه والدين
اين نوع رفتار گاهي »خشونت و سوءاستفاده نوجوان عليه والدين« ناميده مي‌شود؛ يعني هر نوع رفتار کنترلگر و سلطه‌جويانه از سوي نوجوان که با هدف ايجاد ترس، تهديد يا باج‌خواهي انجام مي‌شود. اين پديده، علاوه بر والدين، کل خانواده را تحت تأثير قرار مي‌دهد. هرچند هنوز تعريف قانوني مشخصي در بسياري از کشورها براي آن تدوين نشده، اما به‌صورت فزاينده‌اي به‌عنوان نوعي خشونت خانوادگي شناخته مي‌شود.
چه بايد کرد؟
اگر فرزند شما نسبت به شما خشونت و بدرفتاري نشان مي‌دهد، پذيرش اين حقيقت دشوار است، اما بايد بدانيد که اين رفتار، مصداق خشونت خانگي است و شما حق داريد در خانه خود احساس امنيت کنيد.
* مراقب سلامت خود باشيد: براي مواجهه با خشونت فرزندتان، نياز به انرژي و آرامش داريد. مراقبت از خودتان ضروري است.
* اين تقصير شما نيست: والدين اشتباه مي‌کنند، اما هيچ‌کس مسئول رفتار خشونت‌بار فرزندش نيست.
* انتخاب کنيد براي چه موضوعي بحث کنيد: نمي‌توانيد همه مشکلات را هم‌زمان نشانه برويد. برخي مسائل را موقتا کنار بگذاريد.
* شخصي برداشت نکنيد: بسياري از رفتارهاي نوجوان ناشي از عوامل بيروني مانند فشار تحصيلي يا مشکلات اجتماعي است.
* رفتار را از هويت فرزند جدا کنيد: شما فرزندتان را دوست داريد، نه رفتار ناپسند او را.
* از زبان مناسب استفاده کنيد: به‌جاي سرزنش، از جملات سه‌قسمتي استفاده کنيد: »وقتي تو…، من احساس… کردم. مي‌خواهم که... اتفاق بيفتد.«
* خشونت را ناديده نگيريد: خاموش ماندن به معني حل مسئله نيست. اين رفتار ممکن است تبديل به الگوي دائمي شود.
* اولويت، امنيت شماست: اگر احساس خطر مي‌کنيد، محيط را ترک کنيد و در صورت نياز با پليس يا مراکز حمايت تماس بگيريد.
* به رفتارهاي مثبت توجه کنيد: اگر شرايط مساعد است، رفتارهاي سازنده نوجوان را تشويق کنيد.
* رفتار خود را کنترل کنيد: اگر با خشونت پاسخ دهيد، وارد همان چرخه خواهيد شد.
* از ديگران کمک بگيريد: با دوستان، خانواده يا مراکز تخصصي مشورت کنيد. تنها ماندن وضعيت را بدتر مي‌کند.
زمان مناسب براي گفت‌وگو
يک لحظه آرام پيدا کنيد و به‌صورت فردي با نوجوان صحبت کنيد. گوش دادن مؤثر، حتي اگر فقط اندکي با او هم‌نظر باشيد، مي‌تواند راهي براي کاهش تنش باشد. اگر احساس کرديد در حال از دست دادن کنترل هستيد، بحث را قطع کنيد و اجازه دهيد هر دو طرف آرام شوند.
خشونت نوجوانان عليه والدين يک موضوع حساس و پيچيده است که نبايد ناديده گرفته شود. اين رفتار تنها مسئله‌اي مربوط به يک لحظه خشم نيست؛ بلکه اغلب نشان‌دهنده مشکلات عميق‌تر در ساختار رواني يا محيط خانوادگي نوجوان است. والدين بايد بدانند که مقصر نيستند و تنها نيستند. به گزارش آرازآذربايجان به نقل از سلامت نيوز ، راه‌حل اين مسئله در ترکيبي از صبر، پيگيري، آموزش، و در صورت نياز، کمک گرفتن از مشاوران، روان‌شناسان يا مراکز حمايتي است. ايجاد مرزهاي روشن، به رسميت شناختن احساسات نوجوان، و انتخاب زمان مناسب براي گفتگو، مي‌تواند مسير را براي تغيير رفتار و بهبود شرايط فراهم کند. خانواده‌هايي که با چنين چالش‌هايي روبه‌رو هستند، لازم است در وهله اول امنيت خود را تضمين کنند و سپس، با اتخاذ شيوه‌هاي تربيتي مؤثر و به دور از خشونت، رابطه سالم‌تري با فرزندان خود برقرار کنند.