آموزش غيرحضوري درشاد همچنان چالش‌ برانگيز براي دانش‌آموزان آذربايجان غربي

سامانه «شاد» به‌عنوان بستر اصلي آموزش مجازي، نقش محوري در استمرار فرآيند آموزشي ايفا کرده و ميليون‌ها دانش‌آموز و معلم را به فضاي غيرحضوري متصل ساخته است. با اين حال، کيفيت خدمات، پايداري فني و ميزان آمادگي زيرساخت‌هاي ارتباطي کشور، همچنان از محورهاي اصلي انتقاد کارشناسان و کاربران اين سامانه به شمار مي‌رود.
با تداوم تعطيلي‌هاي مقطعي مدارس، بار ديگر مشکلات فني سامانه »شاد« به دغدغه اصلي دانش‌آموزان، خانواده‌ها و معلمان در آذربايجان غربي تبديل شده است. ،مشکلاتي که از اختلال در ارسال پيام‌هاي صوتي و قطع و وصل شدن کلاس‌ها تا کندي شديد اينترنت و دشواري ورود به کلاس‌هاي آنلاين را شامل مي‌شود. برخي دانش‌آموزان مي‌گويند: برنامه‌اي که قرار بود دسترسي آن‌ها به آموزش را در شرايط اضطراري تسهيل کند، اکنون خود به مانعي براي حضور مؤثر در کلاس‌هاي مجازي تبديل شده است، به‌ويژه در ساعات اوج مصرف که بارگذاري محتوا با اختلال‌هاي مکرر همراه مي‌شود.
گلايه والدين از گراني اينترنت و دسترسي دشوار به شاد
برخي والدين دانش‌آموزان با انتقاد صريح از گراني اينترنت و اختلال در دسترسي به سامانه »شاد« مي‌گويند: آموزش مجازي عملاً به بار مالي جديدي براي خانواده‌ها تبديل شده است.
يکي از والدين در اين رابطه گفت: اينترنتي که بايد رايگان يا حداقل ارزان باشد، حالا بخش قابل‌توجهي از هزينه ماهانه ما را مي‌بلعد. هر بار هم که کلاس شروع مي‌شود، يا صدا قطع است يا اصلاً وارد شاد نمي‌شود.
مادر يکي از دانش‌آموزان ابتدايي نيز با اشاره به نبود امکانات کافي در خانواده‌ها گفت: چند دانش آموز با يک گوشي چطور هم‌زمان درس بخوانند؟ وقتي کلاس‌ها تداخل دارد، يکي از فرزندانم جا مي‌ماند و از در درس عقب ميافتد.
به گفته والدين ساکن مناطق مرزي ضعف پوشش اينترنت و مشکلات فني »شاد« باعث دلسردي دانش‌آموزان شده است،بچه‌اي که مدام از کلاس بيرون مي‌افتد يا نمي‌تواند تکليفش را بفرستد، کم‌کم انگيزه‌اش را از دست مي‌دهد.
يک گوشي هوشمند براي سه دانش آموز خانواده
فاطمه ابراهيمي معلمي که در منطقه سيلوانا تدريس مي‌کند، با اشاره به فشار مضاعف آموزش مجازي بر خانواده‌ها گفت: خانواده ها، با مشکلاتي روبه‌رو هستند که اجازه نمي‌دهد آموزش فرزندشان به‌درستي ادامه پيدا کند.
وي نبود دسترسي مناسب به اينترنت و ابزارهاي هوشمند را از مهم‌ترين موانع آموزش غيرحضوري دانست و افزود: در برخي خانواده‌ها تنها يک تلفن همراه وجود دارد که آن هم در اختيار پدر است و او شب‌ها به خانه مي‌آيد, زماني که کودک ديگر توان و تمرکز لازم براي درس‌خواندن را ندارد.
به گفته اين معلم، در مواردي چند دانش‌آموز يک خانواده مجبورند از يک گوشي مشترک استفاده کنند: سه دانش‌آموز خواهر و برادر دارم که تنها يک تلفن همراه دارند. طبيعي است که يکي از آن‌ها مجبور به غيبت شود و اين مسئله به مرور انگيزه تحصيل را در کودکان کاهش مي‌دهد.
ابراهيمي با اشاره به افت کيفيت آموزش در فضاي مجازي گفت:خانه‌هاي کوچک، نبود فضاي مناسب مطالعه و ناتواني معلم در سنجش دقيق درک مطلب دانش‌آموز، کيفيت آموزش را به‌شدت پايين آورده است. از سوي ديگر، انرژي و تعامل کلاس حضوري که نقش مهمي در افزايش انگيزه تحصيلي دارد، در آموزش مجازي وجود ندارد.
وي همچنين تأکيد کرد: براي بسياري از دانش‌آموزان مناطق کم‌برخوردار، مدرسه تنها محل آموزش نيست، بلکه فضايي براي تعامل اجتماعي و آرامش رواني است, براي اين کودکان مدرسه نوعي پناهگاه از مشکلات فضاي خانه محسوب مي‌شود و آموزش مجازي اين امکان را از آن‌ها گرفته است.
به گزارش آرازآذربايجان به نقل از ايلنا، در مجموع، تجربه آموزش غيرحضوري در آذربايجان غربي بار ديگر نشان مي‌دهد که بدون تقويت زيرساخت‌هاي ارتباطي، تأمين دسترسي برابر به اينترنت و ابزارهاي هوشمند و بازنگري جدي در شيوه‌هاي آموزش مجازي، استمرار تعطيلي‌هاي مقطعي مدارس مي‌تواند به تعميق نابرابري آموزشي و کاهش انگيزه تحصيلي دانش‌آموزان، به‌ويژه در مناطق کم‌برخوردار، منجر شود.