روايتگران تا آخرين نفس

خبرنگار دروازه‌بان حقيقت است و خبرنگاران با ديده‌اي کنجکاو و قلمي منصف تلاش مي‌کنند تا آنچه را در حقيقت رخ مي‌دهد به مردم نشان بدهند؛ در طول تمام سال شايد فقط امروز باشد که کسي از خبرنگارها بنويسد و هميشه اين خبرنگارها هستند که از ديگران روايت مي‌کنند؛ از آنچه اتفاق مي‌افتد و از تحليل آنچه پيش‌تر رخ داده است؛ خبرنگاران با تعهدي قلبي و حرفه‌اي در هر مرحله و مقامي که باشند به خير و مصلحت جامعه ايمان کامل دارند و تلاش مي‌کنند تا حقيقت را در نزديک ترين زمان ممکن و از قريب ترين زاويه به مضمون روايت کنند.
"شهادت" يکي از نزديک ترين واژه‌ها به "خط مقدم" است؛ به جايي که ابتداي تمام ماجراها است و البته ابتداي عاشقي، خبرنگارهاي شهيد در خط مقدم روايت‌هاي دست اول از ايثارها و مقاومت‌ها هستند، در خط مقدم رساندن صداي حق در ميان انبوه خاموشي‌ها و در خط مقدم شکستن وصف‌هاي دروغين دشمن از ميدان؛ در مسير جهاد روايتگري و در مقام تبيين حقيقت‌ها؛ خبرنگار نماينده حاضر مردم در صحنه است، از مردم مي‌گويد و با مردم گفتگو مي‌کند و سوال مردم را مي پرسد و همين نقطه‌اي است که او را به خدا نزديک مي‌کند؛ از آنجا که مردم خانواده خداوند هستند و محبوب ترين آنها نزد خدا کسي است که بيشترين خدمت را به مردم بکند؛ در اين گزارش به گوشه‌اي از زندگينامه شهداي خبرنگار از زمان دفاع مقدس تا جنگ دوازده روزه رژيم صهيونيستي عليه ايران پرداخته شده است.
از خبرنگاري تا طراحي عمليات
شهيد حسن باقري خبرنگار جواني بود که نابغه جنگ لقب گرفت؛ غلامحسين افشردي معروف به حسن باقري در سال 1358 با ورود به روزنامه جمهوري اسلامي در سرويس فرهنگي و سياسي فعاليت خود را آغاز کرد به عنوان خبرنگار سفر 15 روزه‌اي به لبنان و اردن انجام داد و گزارش تحليلي جامعي از اوضاع نابسامان مسلمانان در آن منطقه تهيه کرد، با شروع جنگ همراه با عده‌اي از اعضاي سپاه پاسداران راهي جنوب کشور شد؛ در اين دوره با استفاده از تجربياتي که در زمان خبرنگاري خود در ايران و لبنان به دست آورده بود، به جمع‌آوري اطلاعات، نقشه‌ها و کالک‌هاي عملياتي و ضبط صدا در جبهه‌هاي ايران پرداخت و اين اسناد را به گزارش‌هاي سازمان‌يافته تبديل کرد و به مؤسس شاخه اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامي تبديل شد؛ اين نابغه جنگ در روز 9 بهمن‌ماه سال 1361 وقتي در منطقه فکه مشغول شناسايي منطقه و آماده‌سازي عمليات والفجر مقدماتي بود، در سنگر ديده‌بان، مورد اصابت گلوله خمپاره قرار گرفت و همراه با توکل قلاوند، معاون اطلاعات قرارگاه نجف و مجيد بقايي شهيد شد.
دفترچه‌اي که عاقبت به خير شد
شهيد علي‌اکبر طحاني، بعد از شهادتش وسايل خبرنگاري‌اش پيدا نشد؛ او در روزنامه کيهان به عنوان خبرنگار افتخاري کار مي‌کرد و هميشه يک کيف کوچک دنبالش بود که درون آن يک عدد دوربين 135 ميليمتري قرار داشت که البته روي آن برچسب مؤسسه کيهان خورده بود؛ هر کجا مي‌رفت آخر روز مي‌نشست و خاطراتش را ثبت مي‌کرد. مانند ديگر خبرنگارها خرچنگ قورباغه مي‌نوشت که حتي بعد از نوشتن، خط خودش را به سختي مي‌توانست بخواند؛ او در 11 فروردين‌ماه سال 1367 در شاخ شميران به شهادت رسيد. بعد از شهادت علي‌اکبر، نه دوربين پيدا شد و نه دفترچه‌هاي 40 برگ که گزارش‌ها و خاطراتش را نوشته بود.
شيوه جنگ، اينجا متفاوت است
سيدمحمدحسين نواب، شهيد خبرنگار، طلبه و فعال فرهنگي؛ بيست و سوم شهريور 1345 در شهرستان شهرضا در استان اصفهان به دنيا آمد، او تحصيلات خود را در زمينه‌هاي فلسفه، قرآن و علوم و معارف اسلامي زير نظر حضرت آيت الله جوادي آملي ادامه داد، اين در حالي است که اين شهيد بزرگوار به زبان‌هاي عربي و انگليسي تسلط کامل داشت و به زبان بوسنيايي نيز در حد گفت وگو و تفاهم کامل مسلط بود و به عنوان خبرنگار روزنامه کيهان فعاليت مي‌کرد؛ او که پس از پذيرش قطعنامه بي صبرانه در انتظار جبهه‌اي ديگر به سر مي‌برد، از اين رو همزمان با آغاز هجوم وحشيانه جنايتکاران به سرزمين اسلامي بوسني و هرزگوين، عاشقانه راهي آن ديار شد.
اين شهيد شيوه نوين جنگ در بوسني را درک کرد و در کنار فعاليت‌هاي خبري حتي اسلحه به دست مي‌گرفت و مي‌جنگيد و در آنجا کار فرهنگي مي‌کرد و حتي حتي بوسني بنياد شهيد را راه‌اندازي کرد؛ محمد حسين نواب در مهرباني و توجّه به ديگران، عنايت خاصّي داشت، از مردم دستگيري مي‌کرد و اين دستگيري کردن تنها به موارد مالي معطوف نبود؛ گاهي فردي از نظر مالي در اوج است ولي از نظر رواني آسيب ديده است، در فاميل مي‌گشت و احياناً برخي از خانم‌هايي که مَحرم بودند و مثلاً سالي بود يا چندسالي بود که زيارت حضرت امام رضا نرفته بودند، خودش شخصاً رانندگي اينها را بر عهده مي‌گرفت و به مشهد مي‌برد؛ محمدحسين تا پايان حيات مظلومانه اما پربرکت خويش به طور مستمر و فعال در آن ديار حضور داشت به گونه‌اي که سرانجام در غروبي خونين و غريب در شهر موستار بوسني ربوده شد و پس از 15 روز تحمل شکنجه‌هاي فراوان و در سال 1373 با ضرب شش گلوله نداي حق را لبيک گفته و به درجه رفيع شهادت نائل گشت.
فرشته‌اي که به بهشت بازگشت
شهيده فرشته باقري، به گفته همکارانش خبرنگاري پويا و پرتلاش بود؛ درحالي‌که اغلب خبرنگاران به‌دليل سختي‌هاي کار، از انجام گزارش‌هاي فوري و ميداني اجتناب مي‌کردند، او هميشه داوطلب اينگونه مأموريت‌ها بود، بدون هيچ شکايتي؛ به‌ويژه اصرار داشت در پوشش خبري تشييع پيکر شهدا حضور داشته باشد، يک‌بار در معراج‌الشهدا به يکي از همکارانش گفته بود: »کاش روزي مثل عمويم شهيد شوم.« در آن لحظه تعجب کردم و گفتم: »در اين شرايط صلح، چه شهادتي؟« همانجا جواب داد: »تمام کتاب‌ها و دستنوشته‌هاي عمويم را خوانده‌ام. خاطرات شهداي ديگر را هم مطالعه کرده‌ام و لحظه به لحظه به شهادت فکر مي‌کنم.«
او در زمان زمان اعلام شهادت سيدحسن نصرالله از همه ما بيشتر متأثر شده بود. حتي اجازه نمي‌داد خبر را منتشر کنيم و مي‌گفت صبر کنيد، شايد تکذيب شود! نمي‌خواست باور کند و آرزو مي‌کرد به غزه برود تا به مردم مظلوم فلسطين و لبنان کمک کند؛ گاهي با همکارانمان به شوخي مي‌گفتيم: »اين دختر واقعاً عجيب است! چطور ممکن است دختر يک سرلشکر باشد و اينگونه بي‌ادعا، ساده و بي‌آلايش، در يکي از سخت‌ترين مشاغل، يعني خبرنگاري ميداني، فعاليت کند؟« وقتي به شوخي مي‌گفتيم: »تو روزي مديرعامل خبرگزاري مي‌شوي!« با قاطعيت پاسخ مي‌داد: »هرگز!«
به گزارش آرازآذربايجان به نقل از ايمنا،شايد اگر خبرنگاران شهيد آن‌سوي مرزهاي اين دنيا گرد هم مي‌آمدند و خبرگزاري و روزنامه و پايگاه خبري مي‌گذاشتند و اسمش را مي‌گذاشتند "شهيد آنلاين" يا مثلاً "شهيدان امروز" يا "پيامِ شهيدان" خبرها طور ديگري به دست ما مي‌رسيد؛ خارج از برخي حواشي و به دور از برخي کاستي‌ها و اضافه‌ها، شايد پيام شهيدان براي امروز ما اين باشد: که تمام شما آدم‌ها خبرنگاريد، همه مسئول رساندن پيام جبهه حق و صداي مظلومان به مردم هستيد و همه موظف ايد وظايف محول در جامعه اسلامي را تا رسيدن به نتيجه پيگيري کنيد و تلاش کنيد يک روز (که زياد هم نبايد دور باشد) در تمام سايت‌هاي جهان به طور مشترک يک خبر قرار داده شود: "منجي موعود، مهدي زهرا (عج) آمد.
.Arazazarbaiijan.farhangi@gmail.com