افسردگي مادران و تأثير آن بر فرزندپروري

 بسيار ديده‌ام که کساني که گرايش به درون‌گرايي دارند، با عنوان افراد مبتلا به افسردگي، مورد قضاوت واقع شده‌اند. قبل از هر نوع برچسب اختلالي، بهتر است ببينيم که افسردگي چه علائمي دارد و آيا هر نوع ناراحتي و کسلي را مي‌توان با افسردگي يکسان دانست؟
به گزارش آراز آذربايجان ، افسردگي معمولاً با علائمي مانند غم و اندوه مداوم، اضطراب، خستگي شديد، اختلال در خواب و اشتها، کاهش علاقه به فعاليت‌هاي روزمره و احساس گناه يا بي‌ارزشي همراه است. مبتلايان به افسردگي، مثل گذشته نمي‌توانند از علايق خود لذت ببرند.
والدين و افسردگي شرايط خُلقيِ والدين تأثير زيادي بر رشد هيجاني و اجتماعي کودکان دارد. هرگاه والدين علائم بالا را بيش از دو هفته تجربه کردند، احتمالاً در حال تجربه افسردگي هستند. گاهي ريشه اين افسردگي به آسيب‌ها و زخم‌هاي دوران کودکي والدين بازمي‌گردد که هنوز حل نشده‌اند و او را در بزرگسالي تحت فشار قرار مي‌دهند. همچنين، کمبود مهارت‌هاي زندگي مانند جراتمندي، توانايي نه گفتن و مديريت هيجانات مي‌تواند باعث بروز افسردگي شود. در اين شرايط، والدين نمي‌توانند نيازها و احساسات خود را به شکلي سالم بيان کند و اين ناکامي بر کيفيت تعامل آنها با کودک تأثير منفي بگذارد.
والدين افسرده معمولاً در ارائه حمايت و پاسخ‌هاي حساس به فرزند خود دچار مشکل مي‌شوند. کودکاني که با چنين والديني رشد مي‌کنند، ممکن است کمتر فرصت پيدا کنند احساسات و استقلال خود را به شکل سالم تجربه کنند و گاهي دچار اضطراب، شرم يا کاهش عزت نفس شوند.راهکار عملي اين است که والدين ابتدا احساسات خود را بشناسد و آنها را بدون سرزنش خود تجربه کند. سپس ياد بگيرند که نيازها و احساسات خود را به همسر يا اطرافيان بيان کنند و در تعامل با کودک همدلي و حمايتگري را تمرين نمايند. کسب مهارت‌هايي مانند جراتمندي، مديريت هيجانات و بيان نيازها مي‌تواند افسردگي را کاهش دهد و زمينه‌ساز رشد سالم و اعتمادبه‌نفس کودک شود. اين مهارت‌ها را مي‌توان از طريق مطالعه کسب کرد؛ اما چنانچه والدين تمرکز لازم براي مطالعه ندارند يا با وجود يادگيري اين مهارت‌ها، هنوز با علائم افسردگي دست و پنجه نرم مي‌کنند، شايد بهتر است که به يک متخصص روان‌درماني مراجعه کنند. توجه به سلامت روان والدين زندگي خود آنها را بهتر مي‌کند، بلکه رشد هيجاني و اجتماعي فرزند را نيز تضمين مي‌کند و رابطه‌اي گرم، امن و پرمحبت ميان مادر و کودک ايجاد مي‌نمايد.